In 1974 werden de eerste twee schepen in Meinerswijk aangetroffen (Meinerswijk 1 en 2). Tijdens vervolgonderzoek in 1976 is de boomstamboot in Meinerswijk, Arnhem aan het licht gekomen. Door de slechte conservatie in de grond is de boomstamboot voor een groot deel verloren gegaan; het achtersteven mist geheel. Hierdoor is maar slechts een fragment van 1,14 meter lang en 25 centimeter breed teruggevonden. Reinders maakte een suggestie, op basis van reconstructies, dat de boomstamboot mogelijk 12 meter lang en 2 tot 2,6 meter breed was (Figuur 4). Op basis van de scherven die zijn aangetroffen in de nabijheid van de boot is voorgesteld dat deze dateert uit 13e of 14e eeuw na Christus.

Meinerswijk bevindt zich langs de Nederrijn, wat gelegen is in het Holocene rivierengebied. Door de stijgende zeespiegel (Bronstijd tot Midden-IJzertijd) nam de erosie en de sedimentatie van de Rijn toe, waardoor langs de geulen oeverafzettingen werden afgezet. Hierdoor vormden oeverwallen. Deze natuurlijke bedijking zorgde ervoor dat de Rijn ongeremd zijn loop kon verleggen en sediment afzette. De Rijn functioneerde dan ook als drinkwatervoorziening, vaarweg en handelsroute. Kortom, het was een aantrekkelijke plek voor de mens en sporen van bewoning en activiteit zijn hier dan ook achtergelaten. Gezien Meinerswijk 3 aangetroffen is in een restgeul van de Rijn, is volgens Vermeersch en Manders de boomstamboot een goede indicatie voor deze activiteiten.

• Meinerswijk 3.
• Vermeersch, J. & M. Manders (2010).
  De boomstamboot Meinerswijk 3.
  Amersfoort: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed.
• Reinders, R. (1983).
  Drie middeleeuwse rivierschepen gevonden bij Meinerswijk(Arnhem):
  Opgravingsverslagen 5, 6, en 7. Flevobericht 221.